Prenatale diagnostiek is een algemene naam voor medische onderzoeken in het begin van de zwangerschap. Hieronder vallen een vlokkentest en een vruchtwaterpunctie.

Deze onderzoeken bekijken het chromosomenpatroon van je ongeboren kind. Aan de hand hiervan kunnen ze chromosomale afwijkingen, zoals het syndroom van Down bevestigen of uitsluiten.

Je komt voor prenatale diagnostiek in aanmerking wanneer je in de 18e zwangerschapsweek 36 jaar of ouder bent. Ook krijg je toestemming voor deze testen indien je eerder een kindje met een chromosomale afwijking hebt gehad, of wanneer er chromosomale afwijkingen in de naaste familie voorkomen.

Bij zowel een vruchtwaterpunctie als een vlokkentest is er een licht verhoogd risico op een miskraam. Dit komt doordat er gebruik wordt gemaakt van een naald die onder andere door de vliezen gaat.

Prenatale screening

Tegenwoordig mag iedere zwangere vrouw, ongeacht deleeftijd, een kansberekening laten doen naar het syndroom van Down. Dit doet men aan de hand van de combinatietest, in de volksmond ook wel nekplooimeting genoemd.

Bij dit onderzoek wordt er een echo gemaakt waarop de nekplooi van de foetus gemeten wordt en er wordt bloed van de moeder onderzocht. Samen geeft dit een bepaalde kansberekening.

Wanneer je niet in een bepaalde risicogroep valt, wordt het onderzoek niet door de zorgverzekeraar vergoed.

Het onderzoek vindt plaats tussen 11 en 14 weken.

Wanneer deze kans verhoogd is, hoger dan de kans van een 36-jarige vrouw, kom je ook in aanmerking voor prenatale diagnostiek zoals hierboven omschreven.

Tijdens het intakegesprek bij de verloskundige worden bovenstaande onderzoeken met je besproken.

Indien je al wat meer informatie hierover wil lezen kan dat hier:

Informatiedocument Prenatale Screening en

Informatiedocument Prenatale Screening 36+